Beijing, the City of Lights?

Wat een ontdekking!! We zijn in een willekeurige metrohalte uitgestapt (in Xidan, nadat we

gehoord hadden dat daar de grootste Apple-store van Beijing was) & wauw, we wisten niet

wat we zagen! Het leek alsof we in een heel andere stad waren uitgekomen.

Onze buurt is nog zoals we het bij ons ook kennen, wel vrij druk, grote gebouwen, veel

auto’s & mensen, maar het is ons enigszins bekend. In Xidan werden we overrompeld

door immense gebouwen (allemaal shoppingcentra!), superveel reclame, nog meer lichtjes

& een massa mensen... Van een Chinese winkel in een Westerse, van een Chinese

fastfoodketen in een Westerse, van een theewinkel naar een coffeeshop, je noemt het

maar & we vonden het.

Na een dag vol stress wachten op onze resultaten, vonden we dat dat wel gevierd mocht

worden, en dat hebben we daar zeker kunnen doen. We schatten dat je zeker een week

intensief shoppen nodig hebt om alles daar gezien te hebben, want na 4u hadden we

eigenlijk nog geen winkels gedaan, enkel door de gangen gedwaald & ons verbaasd over

de grootsheid ervan. Geniet van de foto’s!

Zaterdag = werkdag ...
De eerste volledige dag in het labo gestaan! En dat op een zaterdag... Deze week zat
vol miscommunicatie met onze begeleidende Chinezen, dus we hebben eigenlijk 3dagen
zitten wachten op een berichtje om naar het labo te komen. Ter compensatie werden we
uitgenodigd om op een zaterdag te komen werken, hoera!
De voormiddag viel wat tegen, want we waren nogal ochtendhumeurig in het begin. Dit
werd er niet beter op toen we de laboteksten in het Chinees kregen, het superkoud was
in het labo zelf (buitentemperaturen) & de proef die Jing voordeed ge’failed’ was. Na 2u in
het labo waren we verkleumd, dus toen hebben we middagpauze gekregen. Na 3u terug
op temperatuur komen, hebben we maar een paar lagen kleren extra aangedaan, een
noedelsoepje gegeten (wat anders?) & vol goede moed teruggekeerd naar het labo. Daar
hebben we zelf het experiment van de voormiddag gedaan, wat nu wel lukte! Het is dus
wel wat wennen in het labo, maar over een week ofzo gaat het weeral stukken beter gaan.
We houden de moed er in, maar gaan toch ook wel genieten van onze (welverdiende) vrije
zondag!

Google Translate, our friend..

Onze eerste dagen (of beter gezegd uren) in het labo zitten er op.
De chinees die we moeten volgen kan geen woord engels, dus dat wordt nog wel moeilijk.
Gelukkig hebben we google translate, waar we ons soms nog wel mee kunnen behelpen.
Na enkele uren wordt dit wel heel vervelend, dus hopelijk gaat het binnenkort wat vlotter. Want op deze manier gaan we echt niets bereiken.

De ongeduldigen onder jullie (Ahum Bavo :P), kunnen hieronder enkele sfeerbeelden van op de campus vinden.

van in de winkeltjes,

en ook van ronde de campus.

Toen we gisteren van het labo terug naar onze kamper wandelde, kwamen we een schoenmaker tegen aan de kant van de weg. Aangezien Lesley haar hak was kwijtgeraakt, konden we dit wel goed gebruikt.
Voor ongeveer €3 repareerde de behulpzame man de twee hakken.
Best wel leuk om te zien, alleen heel koud aan de teentjes.

Een onverwacht telefoontje

Hoi Hoi,

Onze derde dag in Beijing begon heel chaotisch.
We werden opgebeld door professor Li Jin (zij zal ons in het labo begeleiden), ze vroeg ons of we over 20 minuten konden afspreken. Op dat moment lagen we nog in ons bed, dus we hebben ons heel hard moeten haasten :)

Na een kort gesprek, wisten we al wat meer over de verwachtingen die in het labo gesteld werden. Maandag beginnen we en we in het begin werken we samen met een Chinese student (die trouwens geen woord Engels spreekt). Elke twee weken worden er presentaties gegeven, waarin de labo-resultaten worden voorgesteld.
Prof. Li nodigde ons ook nog uit om 's avonds te gaan eten met enkele studenten die ook in het labo zullen werken, zo zouden we hen al een eerste keer kunnen ontmoeten.

Toen we 's avonds aankwamen in het restaurant, merkten we dat het geen gewoon etentje was. We hadden ons niet opgekleed en vielen daardoor wel wat uit de toon.
Blijkbaar was er nog maar 1 student terug op de campus (want tot het einde van deze week hebben ze eigenlijk vakantie), dus had Li ook wat andere docenten uitgenodigd.
We hebben ons nog nooit zo lang zo ongemakkelijk gevoeld. Eten met stokjes gaat op andere momenten vrij vlot, maar wanneer er 4 Chinezen op je vingers kijken wordt het al wat moeilijker.
Het eerste gerecht kwam op tafel en beleefd als Chinezen zijn, moesten we zelf eerst proeven. Het rare goedje tussen onze twee stokjes was super pikant en terwijl we er van probeerden te eten, werd er ons verteld dat het eendenpootjes waren. Gezellig! Gelukkig vielen de andere gerechten beter mee.

Tussen het vechten met de stokjes en het eten door, merkten we dat zelfs het Engels van deze professoren heel magertjes was. Dat wordt dus nog een hele onderneming om ons verstaanbaar te maken.
Gelukkig hadden we in de namiddag al 2 boeken gekocht om Chinees te leren, hopelijk lukt het ons om dat wat meer onder de knie te krijgen.

Hebben we trouwens al verteld over het weer hier?
De temperaturen in Beijing waren de voorbije dagen vergelijkbaar met die in België vorige week (zonder de sneeuw dan), vooral de hevige wind maakt het verschrikkelijk koud. Maar het grote verschil is dat de lucht hier super droog is. Daardoor heb je constant een droge keel, keelpijn en een hese stem.
Vandaag merkten we dat het zonnetje er toch al wat begint door te komen :)

Maandag wordt ons internet hopelijk in orde gebracht, dus dan zal het makkelijker worden om te skypen/bloggen.

Zàijiàn,

Lesley & Lotte

Twee naïeve schapen in de grote boze stad

Opgestaan na een bijna slapeloze nacht (met dank aan de jetlag) en meteen met professor Zhu naar het ‘Office for International Students’. Daar kregen we wat tegenvallers te horen (kamer is duurder dan verwacht, internet is pas maandag in orde & we moeten daar nog eens extra voor bijbetalen...). Om onszelf wat op te peppen, hebben we een middagsiësta gehouden & zijn we afgezakt naar Wangfujing, dé grote winkelstraat van Beijing.

Na een Westerse koffie waren we er weer helemaal klaar voor!

Toen we in het winkelcentrum stonden, werden we aangesproken door twee meisjes van ongeveer onze leeftijd. Deze spraken vlot Engels (wat bij de meeste Chinezen niet echt het geval is), waardoor het wel leuk babbelen was. We hebben er even mee gepraat en toen we doorgingen, stonden ze er op om mee naar het metrostation te wandelen. In onze naïeve hoofden waren we blij met zoveel behulpzaamheid (we zijn hier deze eerste dagen toch vooral afhankelijk van vriendelijke voorbijgangers, dus daar dachten we niet echt meer over na) & vonden het dus ook niet echt erg om nog even een thee te gaan drinken. Na 1,5 uur theedrinken, hadden we het ook wel gehad, dus vroegen we de rekening. Toen we deze zagen, vielen we zo ongeveer achterover... 1250 yuan! Dat is dus ongeveer €125! Voor warm water... Voorlopig gaan we dus niet meer met vriendelijke (maar vreemde) mensen mee, want we willen niet elke keer opgelicht worden.
Met deze thee & de zware rekening in onze maag dan maar teruggekeerd naar onze kamer, waar we (toch weeral een dagje wijzer) konden hopen op een volgende fijnere dag!!

Op ontdekkingsreis

Hoi Hoi,

Na 3 dagen in China, hebben we eindelijk de kans om de blog wat te updaten.

De heenvlucht ging heel vlot, hoewel we bijna geen oog dicht hebben gedaan. Gelukkig hadden we persoonlijke schermpjes met recente films en TV-series, waarmee we de tijd wel konden vullen.
Eens aangekomen in Beijing, zijn we vlot aan de unief geraakt (na veel te veel betaald te hebben voor de taxi, de afzetters!) We kregen dan ook snel onze (warme) kamer, die best nog wel groot is. Het is niet echt heel proper en de douche is maar een mager straaltje, maar we mogen zeker niet klagen.
Enkel op het internet is het nog even wachten, waardoor het contact met België wat moeilijker gaat.

Hieronder kunnen jullie enkele foto's zien van het kot waar we verblijven.

Voor onze eerste Chinese maaltijd zijn we naar het grote winkelcentrum gewandeld, daar wisten we nog een Cantonees restaurant zijn. Het bestellen ging vlotter dan verwacht en het was heel lekker.

Je zou verwachten dat het grootste deel van de mensen op het unief Engels spreekt, maar dat is blijkbaar niet het geval. Toen we 's avonds op de campus wat te eten wilden bestelen, kregen we een kaart met allemaal Chinese tekens voorgeschoteld. Met handen en voeten probeerden we uit te leggen dat we graag de kaart met fotootjes kregen, maar dat verstonden ze niet. Gelukkig waren er enkele behulpzame studenten die wel een paar woordjes Engels verstonden en ons zo aan eten hebben geholpen.

Na een lange vlucht en een lange dag vechten tegen de slaap, kropen we ons bedje in. Maar van slapen kwam niet veel in huis. Ik denk dat we in totaal maximum 3 uurtjes geslapen hebben, lang leve de jetlag!

Groetjes Lotte & Lesley

Nu wordt het wel heel spannend!

Binnen 16u zitten we gezellig op het vliegtuig, onderweg naar China!
Dus het aftellen kan nu helemaal beginnen.

Als jullie onze vlucht willen volgen, kan dat hier.

Nog eventjes genieten van het laatste nachtje thuis en we zijn er mee weg.

Tot binnenkort,
Kijk regelmatig eens op deze site om op de hoogte te blijven over onze avonturen in Beijing!

x Lotte & Lesley