Een onverwacht telefoontje

Hoi Hoi,

Onze derde dag in Beijing begon heel chaotisch.
We werden opgebeld door professor Li Jin (zij zal ons in het labo begeleiden), ze vroeg ons of we over 20 minuten konden afspreken. Op dat moment lagen we nog in ons bed, dus we hebben ons heel hard moeten haasten :)

Na een kort gesprek, wisten we al wat meer over de verwachtingen die in het labo gesteld werden. Maandag beginnen we en we in het begin werken we samen met een Chinese student (die trouwens geen woord Engels spreekt). Elke twee weken worden er presentaties gegeven, waarin de labo-resultaten worden voorgesteld.
Prof. Li nodigde ons ook nog uit om 's avonds te gaan eten met enkele studenten die ook in het labo zullen werken, zo zouden we hen al een eerste keer kunnen ontmoeten.

Toen we 's avonds aankwamen in het restaurant, merkten we dat het geen gewoon etentje was. We hadden ons niet opgekleed en vielen daardoor wel wat uit de toon.
Blijkbaar was er nog maar 1 student terug op de campus (want tot het einde van deze week hebben ze eigenlijk vakantie), dus had Li ook wat andere docenten uitgenodigd.
We hebben ons nog nooit zo lang zo ongemakkelijk gevoeld. Eten met stokjes gaat op andere momenten vrij vlot, maar wanneer er 4 Chinezen op je vingers kijken wordt het al wat moeilijker.
Het eerste gerecht kwam op tafel en beleefd als Chinezen zijn, moesten we zelf eerst proeven. Het rare goedje tussen onze twee stokjes was super pikant en terwijl we er van probeerden te eten, werd er ons verteld dat het eendenpootjes waren. Gezellig! Gelukkig vielen de andere gerechten beter mee.

Tussen het vechten met de stokjes en het eten door, merkten we dat zelfs het Engels van deze professoren heel magertjes was. Dat wordt dus nog een hele onderneming om ons verstaanbaar te maken.
Gelukkig hadden we in de namiddag al 2 boeken gekocht om Chinees te leren, hopelijk lukt het ons om dat wat meer onder de knie te krijgen.

Hebben we trouwens al verteld over het weer hier?
De temperaturen in Beijing waren de voorbije dagen vergelijkbaar met die in België vorige week (zonder de sneeuw dan), vooral de hevige wind maakt het verschrikkelijk koud. Maar het grote verschil is dat de lucht hier super droog is. Daardoor heb je constant een droge keel, keelpijn en een hese stem.
Vandaag merkten we dat het zonnetje er toch al wat begint door te komen :)

Maandag wordt ons internet hopelijk in orde gebracht, dus dan zal het makkelijker worden om te skypen/bloggen.

Zàijiàn,

Lesley & Lotte